Ruanganku terdengar sunyi begitu lamanya.
Entah kehidupan apa yang terjadi
Adalah aku saja
Itupun separuh,
Atau bahkan lebih sedikit dari itu?
Hariku begitu diam,
Rumput di luar
Bahkan lebih berisik dari aku,
Adalah aku saja disini,
Monoton tak terkendali.
Melayang,
Ingatanku melayang...
Daisy bertaburan,
Menghias langkah kaki,
Sepanjang bukit ini...
Adalah aku yang mengingatmu,
Dengan sesempurna ingatan,
Atas ketidaksempurnaanku.
Aku suka waktu kita,
Melakukan sesuatu bersama,
Tawa bersama berbagi cerita,
Hal yang biasa,
Yang harus kita curi waktu untuknya..
Aku suka waktu kita,
Waktu kamu tinggal untukku,
Waktu aku bermanja di bahumu,
Waktu cerita kita,
Menjadi nostalgia,
Dan menciptakan tawa,
Kadang cemburu yang lucu,
Itulah waktu kita.
Sekali lagi,
Melayang,
Ingatanku melayang.
Menuju Padang Daisy,
Sedikit melelahkanku,
Dan kau disampingku untuk berkata,
Lihatlah cahaya itu,
Indahnya hanya bisa kita lihat
Dari atas sini,
Dan aku telah melihatnya,
Sedikit ajaib yang meredakan lelahku,
Temani aku lagi kesana,
Bila waktunya telah tiba J